سینما در تاریخ نظریه هنر نه‌تنها به عنوان هفتمین هنر، که همچون کارخانه‌ای از تصاویر شناخته می‌شود؛ عنوانی که ماهیت دوگانه آن را عیان می‌سازد: هنری برآمده از تخیل که در نظام صنعتی ریشه دارد و استودیوی (سو) درست از دل همین دیدگاه زاده شده است. واژه «سو» در زبان فارسی، واژه‌ای است لبریز از ابهام؛ چرا که نور را به معنای قدرت آشکارسازی، آب را به مثابه ریتم جاری حیات و مسیر را به مفهوم گذری به سوی نادیده‌ها در خود گرد می‌آورد. این سه‌گانه، سنگ‌بنای فلسفه ماست که می‌کوشد هر تصویر را نه تنها به نوری تازه و جان تازه مجهز کند، که به راهی برای تأمل بدل سازد؛ چرا که ما بر این باوریم خلاقیت بی‌ساختار، هدف‌رفتی بیش نیست و ساختار تهی از خلاقیت، چیزی جز تکرار ملال‌آور نخواهد بود.

کارخانه تصویر سوء